Voor iedereen die wat van minimal techno
kent zal de naam Maurizio bekend in de oren klinken, voor wie
hem niet kent, op zijn platen vind je heel weinig informatie terug behalve dan
een grote M met een volgnummer. Daaraan kun je zijn releases dus herkennen.
Hij is één van die mensen die techno maakt met een minimum aan variatie en
geluidslagen. Dat klinkt behoorlijk saai, maar Maurizio weet zo'n meeslepende
sfeer te creëren met zijn uiterst monotone beats dat je toch blijft luisteren,
waarna je de subtiele verschillen begint te bemerken in zijn op het eerste
gezicht al even monotone loops en strings.
Sommige van zijn tracks weet hij zelfs housy te laten klinken, dat moet erg
moeilijk zijn met het minimum aan geluiden die Maurizio
hanteert.
De CD die rond Juli 1997 verscheen is een compilatie van zijn beste maxi's en je
kon er ook al zijn niewste maxi, M7, op terugvinden.
De afzonderlijk maxi's mogen zeker niet ontbreken in de collectie van een
minimal techno liefhebber en de CD is een prima introduction into
minimal techno voor wie het genre beter wil leren kennnen en een
gemakkelijk oplossing voor wie geen tijd of zin heeft om de platenwinkels te
doorzoeken naar alle afzonderlijke maxi's.
