Terug naar home page

Terug naar review selectie

De titel is misschien grammaticaal niet 100% in orde, accentjes en zo. Als u toevallig meer bekend met de Spaanse taal dan wij (verder dan 'Buenos Dias' en 'cerveza' rijkt onze kennis niet) gelieve ons niet lastig te vallen met onnozelheden, beste vrienden-woordneukers. Wij vallen er niet over en anders zoekt u het zelf maar uit.

Eerst naar vanouds gebruik wat niet-ter-zake-doende geroddel over de plaat :

De titel van de groep, 'Soukya' zou afgeleid zijn van een Columbiaans porno-figuurtje (merkwaardig, dat is er dan eentje die nog niet in mijn collectie zit -grapje!) en de titel van de plaat zou zoiets moet betekenen als 'Ruimtelijk contact met het derde geslacht'. We zeiden het al, u zoekt het zelf maar uit.

Originele release op het Amerikaanse Nicklebag label, in Europa door James Lavelle opgepikt.

De plaat is geproduced door de Dust Brothers, nee niet de ex-Chemical Brothers, maar wel de reden waarom deze Chemical Brothers hun eerst gelijkluidende naam moesten vervangen. En begrijpe wie het begrijpe kan, deze twee duo's gaan binnenkort samen de studio induiken ! Of hoe chemische problemen ook stof kunnen doen opwaaien. Hoe de geest van elektronische artiesten, producers en labelbazen in elkaar zit is ons nu nog meer een raadsel. Inderdaad, u zoekt het zelf maar uit !

En de muziek, tja, de muziek…, eh, de m-u-z-i-e-k, haha (slik), kijk eh…het is nie..niet..zo…of..eh…het klinkt eigenlijk een beetjeeeehhhh…missssschien ook wat..wat..watteh…teh…teh…te té ! Te té, weet-u-wel ! Te té.

(O.K. ! Diepe zucht en vol goeie moed hernemen wij onze gewone declameer-stijl…) We zouden op dit eigenste moment kunnen zeggen dat u het zelf maar moet uitzoeken (wat u uiteindelijk toch altijd moet doen, wij zijn maar -met een duur woord- wegwijzers) maar ik ga toch een poging wagen en daar mag u me gerust dankbaar voor zijn want het is beslist geen sinecure :

Soukya gaat verder waar Dj Shadow, Jimi Tenor en Locust ophouden : het aantal genres dat er in te ontdekken valt is immens : Elektro, jazz, rock, funk, easy-tune, synth, ambient, triphop, D&B, krautrock, acid en zelfs smartlappen !

Hoe dat allemaal te lijmen valt is lichtjes onbeschrijflijk en het geheel klinkt dat ook 'bij 't haar getrokken'. Totaal uit de bocht, zoals we dat zeggen.

'Dream Machine' is een heerlijk luilekker-onderuit-in-de-fauteuil-avontuur…tot een zenuwwerkend en aanstaanjagend gepiep dat wat aan een op hol geslagen elektrische stoel doet denken (hoe dat ook moge klinken) u voor enkele meters verlost van de ketenen der zwaartekracht. Dit gaat gepaard met een smekende stem die verzoekt om gepijnigd te worden.

Alstublieft, dan weet u het wel weer !

'Exotica' stuurt in eerste instantie uw geest onweerstaanbaar naar diepere oorden met behulp van bezwerende Spaanse volzinnen. Ook dat is weer schijn, want een hypnotiseur die met z'n doordringende basstem u poogt de slaap op te dringen klinkt gewoon hopeloos belachelijk door z'n overdreven opgeblazen stijl. (You will sink deeepppeeer, déééépppèèèèr, d.e.e.p.e.r., DEEPER, D!E!E!P!E!R! !!!) Waar andere kamermuzikanten een heel arsenaal bevreemdende geluiden inzetten om u toch maar relaxed te krijgen, brengt Soukya een gecamoufleerd schokeffect teweeg en verzekert zich zodoende van uw continu aandacht.

'Touching me, touching you' is zwaar door de mangel gehaalde lo-fi-new-wave (ook wel lo-wave-new-fi genoemd, of was het wave-fi-new-lo ?), inclusief piepjong stemmetje en ongestemde gitaren waarbij het hele boeltje klinkt alsof het met een 2x5 Watt stereo wekker-radio is opgenomen. Een sample om te

onthouden :"I enjoy this...only when naked" En dat, wel dát zoekt u zelf maar uit !

Verder nog : ‘Dr. Robot’ = inspirerende begin-muziekjes van diverse Science Fiction-series, begraven onder vijf verdiepingen analoge sythesizers

‘Dirty Afro’ = 'Dirty Afro' suggereert de vluchtpoging van een kleurling die voor een cordon politie-auto's vlucht, hoe dat in geluid vertaalt wordt, is weer zo absurd dat Can, µ-Ziq of Agent Provocateur daarbij vergeleken doordeweeks klinken.

‘Lay Cold’ = met (inderdaad!) een sample van tintelende ijsblokjes in een glas, maar de muziek is net wat minder conventioneel dan die uit de Coca-Cola reclame.

En de rest : die mag u, geheel in de lijn van ons pleidooi voor zelfstandige muziekanalyse, voor de zoveelste keer zelf maar uitzoeken...

Elke track is veel meer dan je er op het eerste gezicht zou uithalen. Denk je er triphop, jazz en ambient uit te halen, dan blijkt er ook pop, rap en een sample van The Dead Kennedy's in te zitten. Das Ich of Markus Miller, Richard Wagner of Squarepusher, allemaal hebben ze er van ver of dichtbij wel iets mee te maken. Wat het dan wel is, daar moeten we u voor eeuwig en altijd het antwoord schuldig blijven. U kent ons credo al : U zoekt het zelf maar uit !

In deze hektische tijden wordt de muziek elke week wel ergens opnieuw uitgevonden. In Londen of in Chicago, in Köln of Boston, in Buenos Aires of Calcutta. In een verrotte schuur achterin een zompige tuin in een 'suburb' van Glasgow, in een met eletronica volgepropte slaapkamer in hartje Amsterdam, of gewoon op het podium in de inspiratie van het moment, (maar echter zelden in een hypermoderne studio !) de meest gekke dingen komen en gaan. Soms zit er tijdelijk een lijn in de continu stroom van releases (dan noemen ze het trip-hop, of jungle, of crossover-metal, of gewoon 'goed' of 'slecht') maar Soukya zit duidelijk nog helemaal niet in een hokje geduwd, anders moeten ze deze plaat in 30 stukjes kappen en van de afdeling 'psychedelisch klassiek' (onderste verdieping) tot 'atmosferische kamermuziek' (3e verdieping) en 'gedeformeerde hiphop' (deels verspreid over de 12e verdieping en het bijgebouw en trouwens dringend aan reorganisatie toe) verspreiden. Zo kunnen we het wel ludiek voorstellen, maar de lat ligt intussen wel weer wat hoger. Wie waagt de volgende sprong ?

Contacto glasvezial par Internetto finito…Outspan.