|
 |
Jimi Tenor Intervision Warp 2LP&CD
|
-"Kwäs ed noigce Üpsa
? S•nda qwå tötaly
Ogkestrâ !"
*"Og, eg nur nóz Jimi…"
(-"Wat is dat geluid boven ? Het lijkt wel een heel orkest ! *'Och, 't is onze Jimi maar…")
Maak kennis met Jimi, Jimi komt uit Finland. Hallo Jimi !
En Jimi verzamelt jaren '60-'70 funk- en jazz-platen, jawel.
Djiezes, denkt u, weer zo'n gestoorde B-Boy die Miles Davis als inspiratiebron neemt en tijdens een interview elke 20 woorden het over P-funk heeft ! In Finland hadden ze er bij mijn weten inderdaad nog geen exemplaar van. Bij deze gefeliciteerd met uw aanwinst, Finland ! (haha)
Maar Jimi speelt ook graag met oude analoge synthesizers.
Ja, hallo, hebben we weer met zo'n wereldvreemde studio-loner te doen, ja ? Zo'n weirde alien die hele dagen de techneut uithangt maar nog niet 1 voet in een club gezet heeft, weet-je-wel.
En Jimi zou graag fotograaf worden.
Fotograaf, is dat de nieuwe trend bij electronici ? Na samenwerken met puberpopgroepjes, 'en masse' naar Indië trekken en aanpappen met majors hebben ze weer wat nieuws gevonden om zo mogelijk nog meer op te vallen, nietwaar ?
Fotografie, 't zou wat ! Prutsen met computers tot we uit een idyllisch vakantie-panorama met de smoel van de hele familie een geschift hoesje goochelen, zeker.
Neenee, échte fotograaf.
Ah, bon.
En Jimi zingt ook graag op z'n platen.
Pardon ?
Weliswaar vervormd.
Ha !
Kortom, Jimi is iemand speciaal en dat wil'ie ook laten horen. Op Intervision, z'n eerste album op Warp die, na twee albums op een godvergeten Fins labeltje, de definitieve doorbraak zou moeten betekenen.
Laat maar komen…
Oké, wel wat laat maar deze recensie moest er toch van komen en aangezien ze weer allemaal te leeg waren om over iets te schrijven als het niet bonkt (GU) of kraakt (Ae), weer uw trouwe recensent van dienst (alsof u dat nog niet gemerkt had…).
Wel, 'Outta Space' en 'Tesla' kennen we van de maxi die de voorbode van dit album was. We hoeven u dus al niet te vertellen dat beide moderne melige jazz-nummers zijn van de bovenste plank.
'Downtown' moet ook al ergens een keer eens even verschenen zijn, stond nl. op Blech 2. Het is het wat apart pompeus voortmarcheren van een dreigende melodie + een dreigende beat + de dreigende stem van Jimi = behóórlijk dreigende track. Wel knap, dat wel. (Bravo, Jimi)
'Sugardaddy' is iets tussen New-wave en new-Wave (en dat is niet hetzelfde) en klinkt in z'n geheel ook apart met een bijna krijsende Jimi. (Kalm, Jimi)
Op 'Shore Hotel' gaat hij helemaal uit de bol en het boeltje klinkt dan ook behoorlijk dolgedraaid (Káááálmmmm, Jimi !).
De rest van het album is met de bovenstaande Finse conversatie (gelooft u dat laatste vooral niet) goed omschreven. Alles heel kalm, jazzsfeertje, 'sixties'-sound en rokerige grooves, van die dingen, "smooth as duckshit" en aangenaam kamervullend. Op het gemak dus, de rustige kant van onze Jimi (Braaf, Jimi). Het zijn :
-'Wiping Out' ,dat als de themasong klinkt van een heel erg cheesy serie over een of andere nachtclub in Harlem die door de georganiseerde misdaad uitgeperst wordt, whatever
-'Nobody's Perfect' waarbij Jimi wel héél warm klinkt (hoe heb je'm dat geflikt, Jimi ?)
-'Never Say it Loud' (Stil, Jimi) is (inderdaad!) jazzy, ook nog…eh rustig en -heb je nou ooit- erg warm
-van 'Atlantis' zou je wel erg oprecht zweren dat er een heel orkest aan de andere kant van de naald staat, maar nee hoor, het is onze Jimi, weliswaar bijgestaan door een professioneel arrangeur (of hoe noem je dat, een soortement orkestleider, in het algemeen trouwens is deze plaat het archetype van een naadloze productie, dit natuurlijk slechts terzijde voor de technische perfectionisten onder, naast en boven ons).
En als ik nog een track vergeten zou hebben, is het omdat hij net niet fenomenaal goed was (Sorry, Jimi). Zoals bvb. 'Caravan' dat blijkbaar van een zekere Tizel, Wills en Ellington is en niet van Jimi zelf !(Leg me dat eens uit, Jimi ?) Als nederige recensent van dit stukkie vind ik het nummer overigens verre van zo interessant als de rest, maar wie ben ik ? Dat zei ik toch, de recensent van dit stukje ! Ach, zwijg ambetanterik ! (zucht) Weer last van m'n dubbele persoonlijkheid, als ik zit te blokken blijft 'hij' rustig waar hij zit, maar als't om onnozel te doen is ! Héla, héla, ik werk hier al vanaf 't begin constructief mee aan de literaire afbraakwaarde ! Ah, dat is gij die hier gedurig met Jimi zit te lachen ! Met een halve gare Fin, so what ? Enfin, voor we hier helemaal uit de bocht gaan, veel plezier met Jimi en tot ziens ! Ech wãse Outspan, signit ov… Ja, en ook van mij de groeten...