|
 |
Locust Your selfish ways Apollo 12"  |
The pervert’s back ! De meester der beeld- en geluidssampling, oriëntaalse beats en percussie-begeleiding van moderne ballades door onbekende zangeressen laat deze maxi op ons los als voorbode van z’n aankomend nieuw album.
Misschien had ik wat beter opgelet toen de gezaghebbende muziekbladen met deskundige termen uitlegden wat zo speciaal is aan Mark Van Hoen, want bij een eerste beluistering hoor ik een saai kwelende zangeres, repititief begeleid door 4 verschillende drumcomputerdeuntjes, nl. buiten het origineel nog remixes van Shanq (zijnde Kevin Hector van Autocreation), 808 State (ja, die ook) en Ceasefire (niets zinnigs over te zeggen buiten het feit dat hij vermoedelijk ook techno-dj is, so what ?). Voer voor fans dus. Andersgezegd : voor ons, van goede smaak niet al te gespeende, muziekfreaks even saai als de duizenden bladzijden lettervoer die elke plichtsbewuste student rond deze tijd onder de neus geschoven krijgt. (Bij nader inzien klinkt ‘Voer voor fans’ toch simpeler)
Maar, o wonder, na uit verveling toch drie keer alle versies afgedraaid te hebben om toch maar niet aan Hoofdstuk 5.4 ‘Structureel Paradigma van Durkheim’ te moeten beginnen (Plichtsbewust ? Als het om muziek gaat, ja) begin ik daar toch wel zachtjes het refreintje mee te fezelen. Het zit trouwens nog altijd tussen de 2e fase van David Marr’s perceptiemodel en de juxtapositie-principes van Bernheim-Langlois geklemd. Als naar die theorie gepolsd wordt binnen een maand of wat, hopen maar dat ik Locust niet begin te citeren.
Als u dus niets van doen hebt met Bernheim-Langlois en/of David Marr (lucky you) of u hebt de moed niet om 3 keer alle versies af te draaien tot u net als ik deftig gestoord bent, doe dan geen moeite en leg nog eens ‘No-one in the world op’, een goeie ouwe van Locust, inderdaad. This is Outspan, paying respect to all college students, I’m with you !…