|
 |
Nick Holder One night in the disco !K7 Records 009 2LP  |
OK, hier ga ik dus (tegen mijn gewoonte in) kort over zijn. Als u deze plaat in handen krijgt, spoed u direct naar de eerste track op de B-kant. Disco-routinier Nick Holder tekent daar voor een nu-skool disco interpretatie van de Sister Sledge-klassieker 'Greatest Dancer'. Eerlijk en oprecht, alle Glenn Undergrounds, Matt Herberts en Dj Sneaks ten spijt (en nu moet ik oppassen wat ik zeg als ik EZ-Boy niet tegen mij wil opzetten) van deze track ga ik dus zwéten, een hoeveelheid goed voor een GU-album, een verloren bijoux van Herbert op een voor de rest muffe compilatie en een Dj Sneak 12" op de koop toe, en dat kan tellen.
Mensen wat een drive ! In vaktermen heet dat dan : 'Van zulke schijven smijt ik dus gewoon mijne kop tegen de muur…' Of hoe classics zelfs nóg beter kunnen gaan klinken mits het focussen op het juiste element. In casu dat tokkelende gitaar-banjo riffje dat, op de groove surfend, je benen van onder je lichaam veegt, je overbodige lichaamsdelen in een hoekje kwakt en wat aan ledematen overblijft meeneemt in één oneindige beweging die de zwaartekracht zo doet toenemen dat de beat je aan de vloer plakt en de stromen zweet zó van je afgutsen. Dat zal wel overtuigend genoeg klinken, hoop ik, en geloof mij, mijn beschrijving 'isn't even close' (geen idee hoe je dat in't Nederlands zegt).
Eh, het genre is dus disco, er staan nog 7andere tracks op, waaronder de disco-meebruller 'Feel Mighty Real' in een ander kleedje, nog wat floorfiller stuff ('Get Up', 'Do It', weet-je-wel), en…euhmm…,ja, 'Scenic Route' (C1) klinkt zo wat hedendaags minimal-groovy, lekker 'laid-back', nietwaar, tja, wel…eh… dat was het zowat, eigenlijk is de rest dus best te pruimen eneuh… voor de harde disco-kern waarschijnlijk een knappe plaat, maar -euche- ondertussen leg ik toch al voor de 4e keer in deze recensie 'Greatest Dancer' weer op en aldus moge het gezegd weze : die track mag dan wel niet mijlen van het origineel verschillen, als onwetende leek van het gezegende wijnjaar '78 ben ik toch blij, zij het met wat vertraging, er ook met volle teugen van te kunnen genieten. Alstublieft, dankuwel Nick Holder !